AKTUALIZACJA – ZMIANA USTAWY PRAWO WŁASNOŚCI PRZEMYSŁOWEJ

Drodzy Czytelnicy, uprzejmie informuję, że nadal trwają prace legislacyjne związane ze zmianą ustawy Prawo własności przemysłowej w zakresie implementacji do polskiego porządku prawnego rozwiązań unijnych w przedmiocie ochrony znaków towarowych. Nie jest to dobra sytuacja, ponieważ nowelizacja ustawy powinna obowiązywać już od 14 stycznia 2019 r. Tymczasem prace nad projektem ustawy nadal są w toku.

Pisałam o potrzebie nowelizacji we wcześniejszych wpisach na blogu.

Obecnie tekst projektu ustawy nowelizującej wrócił po poprawkach Senatu do Sejmu (druk 3107). Szczegółowe informacje znajdują się na stronie internetowej Sejmu i Senatu. Ostatni tekst ustawy również dostępny jest na stronie internetowej Sejmu.

Nadal czekamy!

typewriter-801921_1920

Photo by Free-Photos on pixabay.com

Reklamy

Nadal czekamy na nowelizację ustawy Prawo własności przemysłowej

Drodzy Czytelnicy,

z dużym zainteresowaniem śledzę losy projektowanej nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej w zakresie znaków towarowych. Do 14 stycznia 2019 r., Polska jako jedno z państw członkowskich Unii Europejskiej, miała wdrożyć do przepisów krajowych rozwiązania wynikające z dyrektywy unijnej nr 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych. Pisałam o tym wcześniej na blogu.

Dzisiaj jest 15 stycznia 2019 r. i na jakim etapie znajduje się projektowana nowelizacja?

Sam proces legislacyjny przed skierowaniem do Sejmu można śledzić tutaj. Natomiast informacje o tym co dzieje się obecnie z tym projektem dostępne sa na stronie internetowej Sejmu (druk 3107). Jak widać nastąpiło dopiero I czytanie projektu. Należy jeszcze zwrócić uwagę, że ustawa, zgodnie z założeniem twórców projektu, miała zacząć obowiązywać od 14 stycznia 2019 r., co z oczywistego względu nie jest aktualnie możliwe. Mam nadzieję, że wkrótce nowe przepisy wejdą w życie.

 

 

Wpisy na blogu w 2018 r.

Drodzy Czytelnicy,

w najbliższym czasie na blogu opublikuję nowe wpisy. Tym razem jednak chciałabym zachęcić do zapoznania się z podsumowaniem wpisów z 2018 r.

W ubiegłym roku pisałam o:

I. prawie autorskim:

II. prawie znaków towarowych:

III. prawie prasowym:

IV. prawie rodzinnym:

V. prawie gospodarczym:

VI. prawie cywilnym:

 

Serdecznie zapraszam do lektury przy porannej kawie… (i nie tylko).

Przeniesienie prawa ochronnego na znak towarowy na inny podmiot

Drodzy Czytelnicy,

Przepisy polskie, jak i unijne, przewidują możliwość przeniesienia prawa wyłącznego udzielonego na znak towarowy zgłoszony we właściwym urzędzie ds. ochrony własności przemysłowej.

Tej tematyce poświęciłam swój ostatni artykuł pt. „Przeniesienie prawa wyłącznego do znaku towarowego. Polskie i unijne przepisy w tym zakresie„, który został opublikowany w numerze 11 (188) 2018 Biuletynu EURO INFO wydawanym przez Sieć Enterprise Europe Network przy PARP. Zapraszam do lektury.

 

Ułatwienia dla osób niewidomych lub z innymi niepełnosprawnościami – nowelizacja ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Drodzy Czytelnicy,

w dniu 28 grudnia 2018 r. weszły w życie zmiany ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nowelizacja tej ustawy jest podyktowana wdrożeniem do polskiego porządku prawnego przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1564 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie niektórych dozwolonych sposobów korzystania z określonych utworów i innych przedmiotów chronionych prawem autorskim i prawami pokrewnymi z korzyścią dla osób niewidomych, osób słabowidzących lub osób z niepełnosprawnościami uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem oraz w sprawie zmiany dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, a także Traktatem z Marrakeszu.

W wyniku modyfikacji przepisów ustawy wprowadzono nowe pkt 18-20 do art. 6 ust. 1 określające pojęcie beneficjenta, upoważnionego podmiotu oraz kopii utworu w dostępnym formacie. Zgodnie z wprowadzoną definicją beneficjentem (pkt 18) niezależnie od jakichkolwiek innych dysfunkcji jest osoba:

a) niewidoma lub
b) z dysfunkcją narządu wzroku niepoddającą się korekcji w takim stopniu, aby sprawność wzroku tej osoby stała się zasadniczo równoważna ze sprawnością wzroku osoby bez takiej dysfunkcji, i która w związku z tym nie jest w stanie czytać utworów wyrażonych słowem pisanym w zasadniczo takim samym stopniu,
jak osoba bez takiej dysfunkcji, lub
c) z ograniczoną zdolnością postrzegania lub czytania, która w związku z tym nie jest w stanie czytać utworów wyrażonych słowem pisanym w zasadniczo takim samym stopniu, jak osoba bez takiej dysfunkcji, lub
d) która ze względu na inną dysfunkcję fizyczną nie jest w stanie trzymać książki lub posługiwać się nią lub też skupić wzroku lub poruszać oczami w stopniu umożliwiającym normalne czytanie

Z kolei upoważnionym podmiotem jest:

jednostka sektora finansów publicznych, instytucja oświatowa, uczelnia lub niedziałająca w celu osiągnięcia zysku organizacja prowadząca działalność pożytku publicznego, która w ramach swoich statutowych zadań prowadzi działania na rzecz beneficjentów w zakresie edukacji, szkoleń, czytania adaptacyjnego lub dostępu do informacji

Kopią utworu w dostępnym formacie jest natomiast kopia powstała w wyniku działania niezbędnego w celu zapewnienia beneficjentowi równie skutecznego i wygodnego dostępu do utworu jak ten, z którego korzysta osoba bez dysfunkcji określonych w definicji beneficjenta, a także sporządzona z tej kopii.

Do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wprowadzono także przepisy dotyczące dozwolonego użytku na rzecz beneficjentów (art. 35a – art. 35e), okręślające szczegółowe zasady korzystania i udostępniania utworów dla tych osób. Istotnym jest, iż beneficjent lub osoba działająca w jego imieniu może zwielokrotniać utwory w celu wykonania kopii utworów w dostępnych formatach, a obecnie zostało to jeszcze bardziej ułatwione niż w dotychczasowych rozwiązaniach.

Jednocześnie w systemie unijnym obowiązuje także rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1563 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie transgranicznej wymiany między Unią a państwami trzecimi kopii w dostępnych formatach określonych utworów i innych przedmiotów chronionych prawem autorskim i prawami pokrewnymi z korzyścią dla osób niewidomych, osób słabowidzących lub osób z niepełnosprawnościami uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem.

Zarządca sukcesyjny – o co chodzi?

Drodzy Czytelnicy,

od 25 listopada 2018 r. osoby, które prowadzą działalność gospodarczą, mogą powołać tzw. zarządcę sukcesyjnego. To nowe rozwiązanie, które ma zabezpieczyć funkcjonowanie przedsiębiorstwa po śmierci przedsiębiorcy, tj. zapewnić sukcesję firm jednoosobowych.

Na stronie internetowej Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii szeroko omówiono zasady kontynuowania działalności gospodarczej po śmierci przedsiębiorcy. Ma to szczególne znaczenie dla firm rodzinnych, które z pokolenia na pokolenie kontynuują prowadzenie działalności przy zachowaniu dotychczasowej renomy przedsiębiorstwa wypracowanej przez lata.

Na stronie internetowej Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii wskazuje się na główne zalety powołania zarządcy sukcesyjnego:

  • przedsiębiorstwo zachowa pełną płynność działania
  • zarządca natychmiast po śmierci przedsiębiorcy będzie mógł zająć się prowadzeniem firmy (bez konieczności załatwiania spraw u notariusza)
  • umowy z pracownikami pozostaną w mocy
  • można będzie zachować ciągłość wykonywania kontraktów
  • zarządca będzie mógł szybko uzyskać potwierdzenie możliwości wykonywania koncesji, zezwoleń itd.
  • przedsiębiorca nie zostanie wykreślony z ewidencji podatników ani z rejestru podatników VAT – wystarczy zgłoszenie zarządcy do urzędu skarbowego

Źródło: https://www.biznes.gov.pl/pl/firma/zamykanie-firmy/chce-zakonczyc-dzialalnosc-jednoosobowa/zarzad-sukcesyjny-ulatwienie-w-przekazywaniu-firmy-nastepcom

Wydana została także obszerny poradnik na temat sukcesji firm jednoosobowych – jest ona dostępna tutaj.

Zgłoszenie zarządcy sukcesyjnego nie jest związane z wielkimi formalnościami, wystarczy oświadczenie o powołaniu zarządcy sukcecyjnego złożone w formie pisemnej, również pisemna zgoda zarządcy sukcesyjnego na pełnienie tej funkcji (wzór jest dostępny na stronie Ministerstwa) oraz złożenie bezpłatnego wniosku o wpis zarządcy sukcesyjnego do CEIDG.

Zmiany dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

Drodzy Czytelnicy,

z dniem 4 września 2018 r. zmieniły się przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zakresie dotyczącym tajemnicy przedsiębiorstwa. To istotna  informacja zarówno dla podmiotów będących przedsiębiorcami, ale i innych podmiotów chcących zachowań w poufności dane i wyniki generowane  w ramach swojej działalności.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 11 ust. 1 ustawy czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

Wprowadzono także modyfikację pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa. 

Art. 11 ust. 2 ustawy stanowi:

Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Nowe przepisy ustawy definiują także kiedy zachodzi czyn nieuczciwej konkurencji polegający na ujawnieniu, wykorzystaniu lub pozyskaniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz ustawowe wyjątki w tym zakresie.

Modyfikacja przepisów ustawy, która obowiązuje od 4 września 2018 r., dotyczy również rozszerzenia roszczeń przysługujących powodowi w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa przez inną osobę, okresu przedawnienia, gdy czyn nieuczciwej konkurencji stanowi jednocześnie zbrodnię lub występek, oraz rozszerza podmiotowo przepis karny dotyczący odpowiedzialności karnej za naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa.