Nowe rozporządzenie w sprawie rejestrów prowadzonych przez UPRP

Drogi Czytelniku, od 19 stycznia 2017 r. obowiązuje nowe rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozporządzenie określa m.in. sposób prowadzenia aktualnie 7 rejestrów – rejestru patentowego, rejestru dodatkowych praw ochronnych, rejestru wzorów użytkowych, rejestru wzorów przemysłowych, rejestru znaków towarowych, rejestru oznaczeń geograficznych oraz rejestru topografii układów scalonych.

Rejestry prowadzone są w celu dokonywania wpisów o stanie prawnym udzielonych praw. Do rejestru wpisuje się także m.in. udzielenie licencji na korzystanie ze znaku towarowego, co istotne jest dla licencjobiorcy i osób trzecich.

Obecnie rejestry prowadzone są w formie ksiąg rejestrowych lub w postaci elektronicznej. Każde udzielone przez Urząd Patentowy prawo do patentu, czy znaku towarowego musi zostać wpisane w odpowiednim rejestrze.

Wpisy na blogu styczeń-luty 2017 r.

Drogi Czytelniku, aby zaoszczędzić Twój czas postanowiłam co dwa miesiące robić spis wpisów jakie ukazały się na blogu Kancelarii.

W okresie od stycznia i lutego 2017 r. pisałam o:

1. Wizycie inspektora pracy

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/01/16/wizyta-inspektora-pracy-bez-uprzedzenia/

2. Zmianach w wydawaniu Biuletynu Urzędu Patentowego

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/01/23/zmiany-wydawania-biuletynu-urzedu-patentowego/

3. Postępowaniu dyscyplinarnym policjantów

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/01/30/postepowanie-dyscyplinarne-policjantow/

4. Nowym rozporządzeniu w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/02/06/nowe-rozporzadzenie-w-sprawie-dokonywania-i-rozpatrywania-zgloszen-znakow-towarowych-obowiazuje-juz-od-grudnia-2016-r/

5. Upadłości konsumenckiej

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/02/07/upadlosc-konsumencka-sposobem-na-dlugi-uwagi-ogolne/

6. Formie wypowiedzenia umowy

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/02/15/forma-wypowiedzenia-umowy-ma-znaczenie/

7. Projekcie zmian w prawie prasowym

https://blogmlampart.wordpress.com/2017/02/22/projekt-zmian-prawa-prasowego-w-zakresie-autoryzacji-wypowiedzi/

Życzę udanej lektury. Kolejne wpisy wkrótce.

NOWE ROZPORZĄDZENIE W SPRAWIE DOKONYWANIA I ROZPATRYWANIA ZGŁOSZEŃ ZNAKÓW TOWAROWYCH OBOWIĄZUJE JUŻ OD GRUDNIA 2016 R.

Drogi Czytelniku, w sierpniu pisałam o projekcie nowego rozporządzenia w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych, którego wprowadzenie podyktowane było m.in. nowelizacją ustawy Prawo własności przemysłowej jaka weszła w życie 15 kwietnia 2016 r. w zakresie znaków towarowych.

Wcześniejszy post o projekcie dostępny jest tutaj.

Obecnie, od 24 grudnia 2016 r. (Wigilia, co za wyczucie czasu!), obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń znaków towarowych, wśród którego przepisów znajdują się rozwiązania dotyczące zgłoszenia znaku, rozpatrywania znaku, ogłoszeń w Biuletynie Urzędu Patentowego, czy postępowania w sprawie uznawania na terytorium Polski ochrony międzynarodowych znaków towarowych.

W rozporządzeniu znalazły się wreszcie przepisy dotyczące publikacji informacji o znaku towarowym poprzedzającej ogłoszenie o zgłoszeniu znaku towarowego.

Informacja ta, zgodnie z rozporządzeniem, ujawniana jest w bazie danych dostępnej osobom trzecim na stronie internetowej Urzędu Patentowego. W informacji tej ujawnia się m.in. numer zgłoszenia znaku towarowego i datę tego zgłoszenia oraz określenie znaku towarowego.

Ta baza to Register Plus dla znaków towarowych. Informacja o zgłoszeniu znaku towarowego ujawniana jest w tej bazie w terminie do 2 miesięcy od daty zgłoszenia.

Dzień Radcy Prawnego

W dniu 6 lipca 2016 r. obchodzony jest Dzień Radcy Prawnego. Życzę przede wszystkim wszystkiego najlepszego osobom wykonujących ten zawód 🙂

W tym dniu warto przypomnieć dlaczego warto korzystać z usług radcy prawnego, czyli profesjonalnego pełnomocnika. Osoby wykonujące ten zawód przez lata studiów prawniczych, a następnie najczęściej aplikacji radcowskiej zdobywają niezbędne doświadczenie zawodowe oraz wiedzę konieczną dla wykonywania tego zawodu. Warto korzystać z takiej pomocy w rozwiązywaniu swoich problemów prawnych nawet jeśli w dobie internetu łatwo można znaleźć „porady” na dany interesujący temat (często niekoniecznie przystające do danego stanu faktycznego).

Radca prawny świadczy pomoc prawną przede wszystkim w postaci udzielania porad i konsultacji prawnych, sporządzania opinii prawnych, czy występowania przed urzędami i sądami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy. Osoba wykonująca ten zawód może udzielać pomocy prawnej np. w sprawach cywilnych, rodzinnych, spadkowych, umów, prawa pracy, czy ubezpieczeń społecznych, a także wielu innych. Od 1 lipca 2015 r. radcowie prawni analogicznie jak adwokaci mogą występować jako obrońcy w postępowaniach karnych. Z kolei od dnia 30 listopada 2015 r. mogą także występować przed Urzędem Patentowym w sprawach uzyskiwania i utrzymywania ochrony znaków towarowych. Radca prawny może też sporządzać poświadczenia odpisów dokumentów za zgodność z oryginałem w zakresie określonym przepisami prawa, czyli np. w toczącym się postępowaniu sądowym.

Nowelizacja ustawy o swobodzie działalności gospodarczej

Uwaga przedsiębiorcy! 19 maja 2016 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r.

Z uzasadnienia ustawy nowelizującej wynika, że celem wprowadzenia nowych przepisów było uproszczenie procedury wykreślania i dokonywania sprostowań wpisów w CEIDG, uproszczenie i ujednolicenie zasad uzyskiwania zaświadczeń o wpisie z CEIDG, poszerzenie zakresu danych zawartych we wpisie do CEIDG, ograniczenie zakresu danych podawanych przez przedsiębiorcę we wniosku o zmianę wpisu w CEIDG w sytuacji zawieszenia działalności gospodarczej, ułatwienie w dochodzeniu przez wierzycieli roszczeń od przedsiębiorców wpisanych do CEIDG, umożliwienie „rezygnacji” z wpisu w CEIDG przed rozpoczęciem działalności gospodarczej oraz rozwiązanie wątpliwości interpretacyjnych w zakresie stosowania przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w części dotyczącej dokonywania wpisów do CEIDG.

W zakresie ułatwienia w dochodzeniu przez wierzycieli roszczeń od przedsiębiorców wpisanych do CEIDG należy zwrócić uwagę na nowo dodany art. 33a ustawy, z którego wynika, że minister właściwy do spraw gospodarki doręcza pisma, przedsiębiorcy wpisanemu do CEIDG, wyłącznie na adres do doręczeń podany we wpisie do CEIDG. Ponadto, jeżeli przedsiębiorca nie dokona zmiany wpisu do CEIDG w przypadku zmiany adresu do doręczeń, to doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (jednak wezwanie, o którym napisałam poniżej, obejmujące swoją treścią żądanie dokonania zmiany wpisy do CEIDG w zakresie adresu do doręczeń, doręcza się na adres zamieszkania przedsiębiorcy i adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza, jeżeli są inne niż adres do doręczeń).

Zmiany w ustawie dotyczą też posiadania przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG. Jeżeli minister właściwy do spraw gospodarki poweźmie informację o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG (adres określony zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy), to wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości lub dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zignorowanie takiego wezwania jest bardzo niekorzystne dla przedsiębiorcy, bowiem może zakończyć się wydaniem decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy w CEIDG. Zmiana ta ma na celu ograniczenie wpisów do CEIDG fikcyjnych, czy fałszywych danych dotyczących adresu przedsiębiorcy.

Dodatkowo! Z przepisów ustawy nowelizującej wynika, że w przypadku gdy wpis do CEIDG nie zawiera numeru PESEL to przedsiębiorca powinien uzupełnić wpis o tę daną w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej (czyli do 2 lat od dnia 19.05.2016 r.). To ważne, że gdyż po upływie tego terminu CEIDG wykreśla przedsiębiorcę, którego wpis nie zawiera numeru PESEL.
Przedsiębiorcy powinni więc zadbać o takie formalności, aby nie tracić czasu na problemy „administracyjne” w przyszłości. W przypadku wątpliwości służę pomocą.

Zmiany w procedurze uzyskiwania ochrony znaków towarowych w Polsce

Dzisiaj miałam przyjemność uczestniczyć w szkoleniu regionalnym Urzędu Patentowego RP pt: „Rejestracja znaku jeszcze nigdy nie była tak prosta – przełomowe zmiany w prawie znaków towarowych” organizowanym w Katowicach.

Szkolenie dotyczyło omówienia najnowszych zmian w przepisach ustawy Prawo własności przemysłowej w zakresie reformy systemu rejestracji znaków towarowych, w tym zmian do ustawy wchodzących w życie 1 grudnia 2015 r. i 15 kwietnia 2016 r.

Podczas szkolenia pojawiło się w mojej głowie wiele pomysłów, więc można spodziewać się ciekawych postów na blogu w najbliższym czasie. W szkoleniu wzięłam udział nie tylko ze względu na zainteresowania naukowe, ale i zawodowe, gdyż jak pisałam już wcześniej na blogu – na dniach radcowie prawni nabędą uprawnienia do występowania przed Urzędem Patentowym jako pełnomocnicy w sprawach dokonywania zgłoszeń znaków towarowych oraz utrzymywania ich ochrony w systemie krajowym. Nie ukrywam, że nabycie tych uprawnień bardzo mnie cieszy, ponieważ jak najbardziej interesuję się tą tematyką, a praca nad tymi zagadnieniami jest dla mnie przyjemnością 🙂

Więcej o tym szkoleniu można przeczytać tutaj:

http://www.uprp.pl/szkolenia-regionalne-pt-rejestracja-znaku-jeszcze-nigdy-nie-byla-tak-prosta-przelomowe-zmiany-w-prawie-znakow-towarowych/Lead02,58,14226,7,index,pl,text/

O zmianach w procedurze uzyskiwania ochrony znaków towarowych w systemie krajowym napiszę jeszcze – ale dłużej i bardziej szczegółowo, ponieważ tak ważny temat nie powinien umknąć uwadze żadnemu przedsiębiorcy i osobie zainteresowanej problematyką znaków towarowych.

 

 

Trybunał Konstytucyjny o kwocie zmniejszającej podatek dochodowy od osób fizycznych (K 21/14)

W dniu 28 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok w sprawie o zbadanie zgodności art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.) w zakresie, w jakim ustala w pierwszym przedziale skali podatkowej kwotę zmniejszającą podatek w wysokości 556 zł 02 gr, z art. 2 i art. 84 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Jego treść dostępna jest tutaj:

http://trybunal.gov.pl/rozprawy-i-ogloszenia-orzeczen/wyroki/art/8665-podatek-dochodowy-od-osob-fizycznych-kwota-wolna-od-podatku/

Polecam zapoznać się z komunikatem prasowym wydanym po tym wyroku:

http://trybunal.gov.pl/rozprawy/komunikaty-prasowe/komunikaty-po/art/8667/

Jako jedno z istotnych twierdzeń Trybunału wynikających z tego wyroku wskazać należy:

„W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, brak mechanizmu korygującego kwotę zmniejszającą podatek dochodowy od osób fizycznych, a zatem wieloletnie utrzymywanie kwoty wolnej od podatku na stałym poziomie i uniezależnienie jej od sytuacji społeczno-gospodarczej państwa, jest wadliwością prawa podatkowego niedopuszczalną w demokratycznym państwie prawnym.”

Zgodnie z tym wyrokiem art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie wskazanym w wyroku traci moc obowiązującą z dniem 30 listopada 2016 r.

Uchwała SN o opłatach rocznych za użytkowanie wieczyste

W dniu 8 października 2015 r. Sąd Najwyższy wydał kolejną uchwałę (III CZP 53/15)  istotną dla użytkowników wieczystych nieruchomości gruntowych. W uchwale tej Sąd Najwyższy uznał, iż:

„Wprowadzony ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218) art. 73 ust. 2a pkt 1 u.g.n. stanowi podstawę do zmiany stawki opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej także wtedy, gdy ustanowienie odrębnej własności lokalu użytkowego w budynku wzniesionym na tej nieruchomości nastąpiło przed dniem wejścia tego przepisu w życie.”

Przypominam, że art. 73 ust. 2a pkt 1 ustawy brzmi następująco:
„Art. 73. 1. Jeżeli nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste na więcej niż jeden cel, stawkę procentową opłaty rocznej przyjmuje się dla tego celu, który w umowie o oddanie w użytkowanie wieczyste został określony jako podstawowy.

2. Jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Przy dokonywaniu zmiany stawki procentowej stosuje się tryb postępowania określony w art. 78-81.
2a. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, w przypadku:
1)   ustanowienia odrębnej własności lokalu, którego przeznaczenie jest inne niż cel, na który nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste, lub
2)   zmiany sposobu korzystania z lokalu. (…)”
Powyższa uchwała dostępna jest na stronie internetowej SN: http://lex.adm.uj.edu.pl/, w dziale „Orzecznictwo”.

Zapłata wynagrodzenia podwykonawcy w umowie o roboty budowlane

Przepisy Kodeksu cywilnego (k.c.) w części dotyczącej umowy o roboty budowlane regulują zagadnienie odpowiedzialności inwestora i wykonawcy za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Jest to solidarna odpowiedzialność, która uszczegółowiona została w art. 6471 k.c. Poniżej wskazałam niektóre wyjaśnienia tego zagadnienia prezentowane w orzecznictwie. 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. (V CSK 296/13) wyjaśnił, iż: „Umowa o podwykonawstwo, choć powiązana z umową zawartą pomiędzy inwestorem a wykonawcą, kreuje odrębny stosunek zobowiązaniowy. Sytuację prawną podwykonawcy wyznacza przede wszystkim treść umowy zawartej z wykonawcą. Odpowiedzialność inwestora, powstała w następstwie wyrażenia przez niego zgody na zawarcie umowy podwykonawczej, ma charakter dodatkowej gwarancji uzyskania wynagrodzenia przez podwykonawcę. Wynika ona z bezwzględnego przepisu ustawy i dla jej przedmiotu oraz granic pozbawione znaczenia są stosunki wewnętrzne oparte na umowie inwestor – wykonawca” .  Postanowienia umowy, które wyłączają taki charakter odpowiedzialności, są nieważne. O odpowiedzialności inwestora wypowiedział się także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 13 maja 2015 r. (V ACa 827/14), w którym wskazał, iż: „Odpowiedzialność inwestora wobec wykonawcy wynika z zawartej umowy o roboty budowlane i ta umowa określa zakres tej odpowiedzialności, natomiast odpowiedzialność inwestora wobec podwykonawców wynika z ustawy (art. 6471 k.c.), ma charakter gwarancyjny, a jej ramy określa umowa wykonawcy z podwykonawcą, a nie zakres odpowiedzialności inwestora wobec wykonawcy”.

Z kolei Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 lutego 2015 r. (I ACa 1240/14) wyjaśnił zagadnienie związane z regresem inwestora do wykonawcy w przypadku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy i podkreślił, że: „w świetle art. 6471 § 5 k.c. w zw. z art. 376 k.c. nie może budzić wątpliwości, że po spełnieniu świadczenia na rzecz podwykonawcy, inwestor jako współdłużnik solidarny ma własne roszczenie odszkodowawcze (regresowe) wobec współodpowiedzialnego solidarnie wykonawcy, które może być potrącone z wierzytelnością wykonawcy z tytułu wynagrodzenia za roboty budowlane. Zapłata wynagrodzenie podwykonawcom przez inwestora na podstawie art. 6471 § 5 k.c. stanowi zaspokojenie cudzego długu (art. 518 § 1 pkt. 1 k.c.) przez co inwestor (osoba, która spłaciła wierzyciela-podwykonawcę), nabywa spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej zapłaty.”. Orzeczenie to potwierdza, że inwestor ma roszczenie regresowe wobec wykonawcy w przypadku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy w ramach odpowiedzialności solidarnej określonej w art. 6471 Kodeksu cywilnego

Orzeczenia dostępne są w portalu orzeczeń sądów powszechnych:

http://orzeczenia.ms.gov.pl/.

SN o opłatach za użytkowanie wieczyste c.d. (III CZP 40/15)

W dniu 10 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy w uchwale w składzie 3 sędziów (III CZP 40/15) odpowiedział na pytanie przedstawione mu do rozpatrzenia w sprawie możliwości umocowania przez Prezydenta Miasta pracownika Urzędu Miasta do złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu dotychczasowej wysokości opłaty rocznej.

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w następującym brzmieniu:

„Starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej może udzielić pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa (art. 11 ust. 1 i art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jedn. tekst: Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.).”

Źródło: http://www.sn.pl/, dział: Orzecznictwo.