Wpisy na blogu marzec-czerwiec 2017 r.

Drodzy Czytelnicy, aby zaoszczędzić Wasz czas, od 2017 r. postanowiłam co pewien czas robić spis wpisów jakie ukazały się na blogu Kancelarii (wiem, że początkowo planowałam robić to co 2 miesiące, ale nie zawsze wszystko wychodzi tak jak sobie to zaplanujemy).

W okresie marzec – czerwiec pisałam o:

  1. nowym rozporządzeniu w sprawie rejestrów prowadzonych przez UPRP
  2. tym do czego ma prawo policjant w postępowaniu dyscyplinarnym
  3. nowym blogu dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów
  4. orzeczeniu Sądu Najwyższego w sprawie terminu wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów
  5. zmianach w prawie – modyfikacji odpowiedzialności karnej w zakresie niepłacenia alimentów
  6. dniu dziecka a kontaktach z dzieckiem
  7. zmianach w prawie prasowym
  8. nowelizacji art. 209 Kodeksu karnego
  9. o kontaktach z dzieckiem w dniu dziecka
  10. nowych zasadach odpowiedzialności inwestora za zapłatę podwykonawcy wynagrodzenia
  11. zarządzie wspólnoty mieszkaniowej

Życzę udanej lektury, a kolejne wpisy pojawią się wkrótce. Wiem, że jest okres wakacji, urlopy i te sprawy, ale tutaj na blogu wakacji nie będzie, zbyt wiele mamy zmian w prawie, aby je zlekceważyć.

Reklamy

Sąd Najwyższy o terminie wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów (III CZP 115/16)

Drogi Czytelniku, witam po krótkiej przerwie! Najwyższy czas powrócić do problematyki prawnej alimentów, ponieważ temat ten jest ostatnio przedmiotem dużego zainteresowania w związku z przewidywanymi zmianami prawa w tym zakresie.

Zanim jednak o tym napiszę, chciałam wyjaśnić, że w dniu 6 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy rozstrzygnął w sprawie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie  w przedmiocie zabezpieczenia alimentów wydanego na rozprawie. Jest to ważne, ponieważ takie postanowienie może zostać zaskarżone w drodze zażalenia do sądu wyższej instancji.

Sąd Najwyższy wydał uchwałę w powyższej sprawie, ponieważ do tego sądu wpłynęło następujące pytanie:

„Od kiedy biegnie termin do złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów wydane na rozprawie i doręczone w trybie art. 753 § 2 k.p.c. – czy od ogłoszenia postanowienia na rozprawie czy od jego doręczenia?

Przypominam tylko, że w sprawach o alimenty zabezpieczenie może polegać na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu jednorazowo albo okresowo określonej sumy pieniężnej. W takich sprawach podstawą do zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Wynika to z art. 753 Kodeksu postępowania cywilnego. Z przepisu tego wynika także, że w tych sprawach sąd z urzędu doręcza stronom odpis postanowienia o zabezpieczeniu.

W związku z tak zadanym pytaniem Sąd Najwyższy wydał uchwałę, w której stwierdził:

Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu o zabezpieczeniu alimentów wydane  na rozprawie liczy się – jeżeli strona nie zażądała doręczenia postanowienia – od dnia jego ogłoszenia (art. 394 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c).”

Warto pamiętać o tych zasadach, aby prawidłowo zachować termin do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu o zabezpieczeniu alimentów.

Źródło: http://www.sn.pl/orzecznictwo/SitePages/Najnowsze_orzeczenia.aspx, Izba Cywilna.

Wyrok Sądu w sprawie renomy znaku towarowego znanej spółki McDonald’s

Z braku czasu niestety muszę napisać krótko 😦 W dniu 5 lipca 2016 r. Sąd Unii Europejskiej wydał ciekawy wyrok w sprawie T-518/13 Future Enterprises v. EUIPO, w którym podkreślił brak możliwości rejestracji w odniesieniu do produktów żywnościowych lub napojów znaków towarowych łączących przedrostek „Mac” lub ‚Mc” z nazwa produktu żywnościowego lub napoju ze względu na renomę rodziny znaków towarowych spółki McDonald’s. Od tego wyroku możliwe jest jeszcze wniesienie odwołania do Trybunału, więc ostateczne rozstrzygnięcie sprawy może jeszcze zmienić się.

Na chwile obecną polecam uwadze komunikat prasowy nr 70/16 dostępny tutaj .

Wątpliwości w zakresie ochrony kostki Rubika

Pisałam wcześniej o interesującym orzeczeniu dotyczącym rejestracji kostki Rubika jako znaku towarowego. Możesz przeczytać o tym tutaj .

Sprawa rozstrzygnięcia zagadnienia możliwości rejestracji kostki Rubika jest nadal w toku. Obecnie Rzecznik Generalny TS UE wydał opinię w tej sprawie. Jak wynika z komunikatu prasowego nr 52/16 z dnia 25 maja 2016 r. zdaniem Rzecznika należy stwierdzić nieważność unijnego znaku towarowego przedstawiającego kształt kostki Rubika. Rzecznik Generalny przedstawia szereg argumentów na poparcie swojego poglądu, które zostały streszczone w ww. komunikacie dostępnym tutaj .

Ważne jest natomiast jak Trybunał odniesie się do tej opinii wydając orzeczenie w sprawie. Trzeba jeszcze trochę poczekać… ale na pewno będzie to interesujące rozstrzygnięcie.

SN o odwołaniu darowizny w stosunku do jednego z małżonków

W dniu 31 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie Izby Cywilnej SN wydał uchwałę (III CZP 72/15), w której podtrzymał zasadę prawną wyrażoną w pkt 3 uchwały pełnego składu Izby Cywilnej SN z dnia 28 września 1979 r. (III CZP 15/79) o treści:

„W razie odwołania darowizny w stosunku do jednego z małżonków rzecz darowana staje się przedmiotem współwłasności obojga małżonków w częściach równych, a darczyńca może żądać przeniesienia na niego udziału należącego do małżonka, w stosunku do którego darowiznę odwołał, gdyby zaś nie było to możliwe – zwrotu wartości tego udziału (art. 405 k.c.).”

Jest to kolejne cenne orzeczenie SN, które ma znaczenie dla wykładni przepisów Kodeksu cywilnego o darowiźnie.

Źródło: http://www.sn.pl/, dział „Orzecznictwo”.

Nie każdy kształt butelki Coca-Coli może podlegać ochronie jako znak towarowy

Przeglądając aktualne orzecznictwo dotyczące możliwości uzyskania rejestracji formy jako trójwymiarowy znak towarowy natknęłam się na ciekawe orzeczenie Sądu Unii Europejskiej, które zostało wydane w dniu 24 lutego 2016 r. w sprawie Coca-Cola Company przeciwko OHIM (urzędowi unijnemu właściwemu do ochrony znaków towarowych w Unii Europejskiej), T-411/14.

Sąd Unii Europejskiej odrzucił skargę Coca-Cola Company, której przedmiotem było zaskarżenie decyzji OHIM odmawiającej rejestracji jako znaku towarowego butelki Coca-Coli, która nie posiadała charakterystycznych żłobień, które są kojarzone z tradycyjnymi butelkami Coca-Coli.

Coca-Cola chciało uzyskać ochronę kształtu butelki jako trójwymiarowy znak towarowy dla towarów m.in. takich jak butelki metalowe, szklane i z tworzyw sztucznych. Zdaniem zarówno OHIM, jak i Sądu Unii Europejskiej, zgłoszona do ochrony butelka Coca-Coli nie posiada cech odróżniających ją od innych butelek dostępnych na rynku i jest to jedynie jeden z wariantów butelki oraz jako taki nie pozwala konsumentowi na odróżnienie towarów Coca-Coli od towarów innych przedsiębiorstw.

Od wyroku Sądu Unii Europejskiej możliwe jest jeszcze odwołanie do Trybunału Unii Europejskiej, można się więc spodziewać, że wydane orzeczenie może zostać zmienione. Należy jednak pamiętać, że każdy znak towarowy musi spełniać swoją podstawową funkcję, tj. ogólnie ujmując funkcję odróżniania towarów w obrocie.

Więcej informacji na temat tej interesującej sprawy można znaleźć w komunikacie prasowym zamieszczonym tutaj:

Komunikat prasowy w sprawie Coca-Cola v. OHIM

Więź rodzicielska – jedno z podstawowych dóbr osobistych człowieka

Drogi Czytelniku, na szczególną uwagę zasługuje wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wydany w dniu 15 lipca 2015 r. (I ACa 202/15), w którym ów sąd przyznał pewną sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia dla ojca dzieci za doznaną krzywdę. Sąd ten uznał, że poprzez zachowanie matki dzieci, która uniemożliwiała utrzymywanie kontaktów powoda że swoimi córkami, zostało naruszone jedno z podstawowych dóbr osobistych człowieka w postaci więzi rodzicielskiej łączącej powoda z córkami.

W wyroku sąd stwierdził jednocześnie, że została naruszona przez matkę dzieci więź szczególna, która wiąże się ze znacznym cierpieniem psychicznym.

To orzeczenie pokazuje nie tylko to, że więź rodzicielska powinna być utrzymywana przez obojga rodziców, ale także to, że uniemożliwienie kontaktów przez jednego rodzica prowadzi do konsekwencji prawno-finansowych obok możliwości nakazania zapłaty sumy pieniężnej za utrudnianie kontaktów nawet na etapie samego zabezpieczenia kontaktów.

Po co więc komplikować sobie życie, wystarczy „dogadać się” w sprawach wspólnych dzieci…☺

SN o rekompensacie za koszty odzyskiwania należności

W dniu 11 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy wydał uchwałę (III CZP 94/15), w której wyjaśnił, iż:

„​Rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana  w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2013, poz. 403), przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 4 tej ustawy.”.

Jest to rekompensata, o której wielu wierzycieli zapomina, a której warto dochodzić od dłużnika. Ma ona zniechęcić do doprowadzania do opóźnień w transakcjach handlowych, jednak jeśli nie będzie dochodzona przez wierzycieli, to swojego celu może nigdy nie spełnić. Warto więc pamiętać o takiej możliwości.

Źródło: http://www.sn.pl/, dział „Orzecznictwo”.

SN o wynagrodzeniu radcy prawnego ustanowionego z urzędu

W dniu 3 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższych wydał uchwałę (III CZP 90/15), w której wyjaśnił, iż:

„​Wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu, zasądzone od strony przeciwnej na rzecz strony reprezentowanej przez tego radcę, podlega podwyższeniu o należny podatek od towarów i usług„.

Taka sytuacja ma miejsce, gdy radca prawny ustanowiony z urzędu doprowadzi do wygrania sprawy przez swojego mocodawcę. Zaskakujące jest, że w tej materii musiał wypowiadać się aż Sąd Najwyższy, ponieważ jest to jasna zasada wynikająca z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.) i ciągle niezrozumiałym dla mnie jest, że w zależności od sądu… rozstrzygnięcie o zasądzeniu kosztów zastępstwa procesowego często jest odmienne.

Argumenty przedstawione w uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego pokazują jaka jest praktyka sądowa w tym zakresie – w szczególności polecam lekturę tego uzasadnienia kolegom i koleżankom wykonującym zawód radcy prawnego lub adwokata, którzy często muszą podejmować odpowiednie kroki prawne w celu wyegzekwowania wynagrodzenia w wysokości określonej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa:

uzasadnienie wniosku

Źródło: http://www.sn.pl/, dział „Orzecznictwo”.

SN o udziale spadkowym zstępnych wydziedziczonego

W dniu 3 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy wydał uchwałę (III CZP 85/15), w której odpowiedział na następujące pytanie:

„Czy w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku wydziedziczonego traktuje się tak jakby nie dożył otwarcia spadku, a w konsekwencji czy udział spadkowy, który by przypadał wydziedziczonemu zstępnemu przypada jego zstępnym?​

Sąd Najwyższy na tak zadane pytanie odpowiedział, iż:

„​Udział spadkowy, który przypadłby z ustawy wydziedziczonemu przez spadkodawcę jego dziecku, przypada zstępnym wydziedziczonego.

Źródło: http://www.sn.pl/, dział „Orzecznictwo”.