Zmiany dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

Drodzy Czytelnicy,

z dniem 4 września 2018 r. zmieniły się przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zakresie dotyczącym tajemnicy przedsiębiorstwa. To istotna  informacja zarówno dla podmiotów będących przedsiębiorcami, ale i innych podmiotów chcących zachowań w poufności dane i wyniki generowane  w ramach swojej działalności.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 11 ust. 1 ustawy czynem nieuczciwej konkurencji jest ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

Wprowadzono także modyfikację pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa. 

Art. 11 ust. 2 ustawy stanowi:

Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Nowe przepisy ustawy definiują także kiedy zachodzi czyn nieuczciwej konkurencji polegający na ujawnieniu, wykorzystaniu lub pozyskaniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz ustawowe wyjątki w tym zakresie.

Modyfikacja przepisów ustawy, która obowiązuje od 4 września 2018 r., dotyczy również rozszerzenia roszczeń przysługujących powodowi w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa przez inną osobę, okresu przedawnienia, gdy czyn nieuczciwej konkurencji stanowi jednocześnie zbrodnię lub występek, oraz rozszerza podmiotowo przepis karny dotyczący odpowiedzialności karnej za naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa.

Nowy akt prawny – ustawa o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi

Drodzy Czytelnicy, z dniem 19 lipca 2018 r. weszła w życie nowa ustawa z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi. Ustawa ta uchyliła przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w tym zakresie.

Wprowadzenie tej ustawy do polskiego porządku prawnego wynika m.in. z przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/26/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych do korzystania online na rynku wewnętrznym.

Nowa ustawa reguluje zasady:

  • działania organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi oraz innych podmiotów zarządzających prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,
  • udzielania zezwoleń na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,
  • nadzoru nad organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi,
  • działania Komisji Prawa Autorskiego.

Zgodnie z przepisami tej ustawy organizacją zbiorowego zarządzaniami prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi może być stowarzyszenie zrzeszające uprawnionych lub podmioty reprezentujące uprawnionych, którego podstawowym celem statutowym jest zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi na rzecz uprawnionych w zakresie zezwolenia udzielonego mu przez ministra do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (art. 3 pkt 2 ustawy).

Poza wieloma innymi kwestiami dotyczącymi zbiorowego zarządzania, ustawa reguluje też kwestie udzielania licencji wieloterytorialnych, pod których pojęciem, zgodnie z art. 3 pkt 12 należy rozumieć umowę upoważniającą do korzystania z utworów muzycznych i słowno-muzycznych na terytorium więcej niż jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, na polach eksploatacji wymienionych w art. 50 pkt 1 i 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w zakresie wymaganym do korzystania z tych utworów na potrzeby usług dostarczania treści cyfrowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, świadczonych drogą elektroniczną w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Szczegółowe zasady udzielania licencji wieloterytorialnych określają art. 53 – 63 ustawy.

 

 

Nowelizacja ustawy Prawo własności przemysłowej

Drodzy Czytelnicy,

Na blogu od pewnego czasu nieustanna cisza, co uzasadnione było moją pracą zawodową i innymi czynnościami, jednak ciągle śledzę zmiany jakie mają w niedalekiej przyszłości zostać wprowadzone w ustawie Prawo własności przemysłowej. Pisałam też o części tych zmian wcześniej na blogu Kancelarii: Kolejny projekt zmian ustawy Prawo własności przemysłowej.

Ostatnio szersze moje omówienie tej tematyki zostało opublikowane w Biuletynie Euro Info (nr 183), wydawanym przez PARP. Całość artykułu dostępna jest tutaj:

Biuletyn EURO INFO nr 183 – od strony 8 do 11

Ponadto, nadal wiele dzieje się w przedmiocie nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej. Jest to uzasadnione tym, że Polska jako jedno z państw członkowskich Unii Europejskiej musi dostosować swoje przepisy krajowe do rozwiązań przyjętych w dyrektywie 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz. Urz. UE L 336 z 23.12.2015, s. 1) do dnia 14 stycznia 2019 r.

W czerwcu 2018 r. opublikowany został wyodrębniony projekt nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej dotyczący wyłącznie problematyki znaków towarowych. Z całością projektu można zapoznać się na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji: wyodrębniony projekt Ministra Przedsiębiorczości i Technologii.

Więcej na ten temat również wkrótce napiszę.

Jaki jest skutek wydawania prasy bez rejestracji w rejestrze dzienników i czasopism?

Drodzy Czytelnicy, pisałam już wcześniej na blogu o wydawaniu prasy i obowiązku rejestracji tytułu prasowego. Wpis z 2015 r. w tym przedmiocie można przeczytać tutaj.

 

Art. 45 ustawy Prawo prasowe: 
Kto wydaje dziennik lub czasopismo bez rejestracji albo zawieszone
– podlega karze grzywny.
Brak rejestracji dziennika lub czasopisma w rejestrze dzienników i czasopism skutkuje odpowiedzialnością za wykroczenie zagrożone karą grzywny. Co więcej, wydawanie dziennika lub czasopisma pomimo odmowy jego rejestracji również stanowi wykroczenie, ponieważ prasa jest wtedy wydawana bez rejestracji.
Poza takim ryzykiem ważne jest, aby na rynku prasowym nie istniały takie same tytuły prasowe, ponieważ narusza to reguły uczciwej konkurencji. Dlatego też uzasadniona jest rejestracja dzienników lub czasopism, jeżeli można je uznać za prasę w rozumieniu ustawy Prawo prasowe.

Jaki znak towarowy może zostać zgłoszony w Urzędzie Patentowym? cz. 1 #wiemwiecejoprawie

Drodzy Czytelnicy, dalej pozostając w tematyce ochrony własności intelektualnej uprzejmie wyjaśniam, że znakiem towarowym, który może zostać zgłoszony do ochrony do Urzędu Patentowego na podstawie przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej jest każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa.

_Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa

Powyżej wskazana została część definicji znaku towarowego. W kolejnym poście skupię się na wyjaśnieniu poszczególnych oznaczeń, które mogą podlegać ochronie jako znak towarowy. Tym samym rozpoczynam cykl wpisów obrazujących problematykę ochrony znaków towarowych.

Prawa osobiste autorskie po śmierci twórcy

Drodzy Czytelnicy, dzisiaj powrócimy do problematyki praw osobistych autorskich, które tworzą nierozerwalną więź twórcy z utworem. Praw tych, odmiennie od praw majątkowych autorskich, nie można przenieść na inne osoby.

O tym, czy autor może zrzec się praw osobistych autorskich pisałam wcześniej tutaj. 

Wśród praw osobistych autorskich określonych w art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych należy wskazać w szczególności prawo do:

  • autorstwa utworu
  • oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępnienia go anonimowo
  • nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania
  • decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności
  • nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.
Pytanie pozostaje co dzieje się z prawami osobistymi autorskimi po śmierci twórcy?

Sytuację tę reguluje art. 78 ust. 2-4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przede wszystkim jeżeli twórca nie wyraził innej woli, po jego śmierci z powództwem o ochronę autorskich praw osobistych zmarłego może wystąpić małżonek, a w jego braku kolejno: zstępni, rodzice, rodzeństwo, zstępni rodzeństwa.

W tej samej kolejności osoby te, jeżeli twórca nie wyraził innej woli, uprawnione są do wykonywania autorskich praw osobistych zmarłego twórcy.

Ponadto, jeżeli twórca nie wyraził innej woli, z powództwem o ochronę autorskich praw osobistych może wystąpić stowarzyszenie twórców właściwe ze względu na rodzaj twórczości lub organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, która zarządzała prawami autorskimi zmarłego twórcy.

Przykładowo w przypadku utworów, które nie zostały jeszcze za życia twórcy udostępnione publiczności istotne jest aby po śmierci twórcy uzyskać zgodę na pierwsze udostępnienie utworu publiczności od osób uprawnionych do wykonywania osobistych praw autorskich zmarłego. Brak zgody może powodować odpowiedzialność za naruszenie praw osobistych autorskich zmarłego twórcy.

Pewnego dnia zostałem spadkobiercą i …

Drodzy Czytelnicy, dzisiaj powrócimy do tematu bliskiego każdemu z nas, ponieważ wcześniej, czy później może okazać się, że zostaliśmy spadkobiercami, a to wiąże się z konkretnymi oświadczeniami, które możemy złożyć. Nie zawsze można zostać jedynie spadkobiercą ustawowym, może zdarzyć się, że osoba spoza rodziny uzna,  że warto ująć daną osobę jako spadkobiercę w testamencie.

Gdy już wiemy, że zostaliśmy spadkobiercami, to można w związku z tym złożyć następujące oświadczenia:

  • o przyjęciu spadku bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste)
  • o przyjęciu spadku z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza)
  • o odrzuceniu spadku.

To jakie oświadczenie zostanie złożone ma zasadnicze znaczenie, jeżeli w skład spadku wchodzą głównie długi… ale może i bardzo wartościowa nieruchomość lub prawa majątkowe autorskie, wszystko wymaga rozważenia danego stanu faktycznego.

Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku można złożyć przed notariuszem lub przed sądem. Wybór należy do spadkobiercy. Ważny jest jednak termin, w którym takie oświadczenie można złożyć. Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku bowiem może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania (nie zawsze jest to chwila śmierci spadkodawcy).

Co najważniejsze – brak oświadczenia spadkobiercy w tym terminie jest jednoznaczne z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza, tj. z ograniczeniem odpowiedzialności za długi. Przed nowelizacją art. 1015 kodeksu cywilnego brak oświadczenia skutkował przyjęciem spadku wprost, tj. bez ograniczenia odpowiedzialności za długi. Jeśli jednak spadkobierca nie chce nic dziedziczyć po zmarłym to powinien złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku w ustawowym ww. terminie.

Jak egzekwować alimenty na rzecz dziecka?

Drodzy Czytelnicy, dzisiaj zajmiemy się zagadnieniem związanym z egzekucją alimentów. Często zdarza się, że uzyskanie wyroku sądowego, czy nawet ugody sądowej w przedmiocie alimentów na rzecz dziecka wiele nie daje, jeśli rodzic zobowiązany do zapłaty alimentów na rzecz własnego dziecka nie chce czynić tego dobrowolnie (a bywa i tak). A dziecko przecież z dnia na dzień ma kolejne bieżące potrzeby.

W sprawach o alimenty jest o tyle łatwiej, że tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu i również w ten sposób doręcza tytuł wykonawczy wierzycielowi. Nie trzeba więc występować osobno o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi w sprawie o alimenty. Z praktycznego punktu widzenia warto w pozwie o alimenty wskazać od razu PESEL dziecka i rodzica, od którego żądamy alimentów, ponieważ sąd i tak będzie musiał zamieścić ten numer w klauzuli wykonalności.

Gdy wierzyciel otrzyma już tytuł wykonalności z sądu, to w przypadku braku dobrowolnej zapłaty alimentów przez dłużnika pozostaje skierowanie wniosku o wszczęcie egzekucji do komornika, do którego to pisma należy dołączyć uzyskany z sądu tytuł wykonawczy. Wierzyciel alimentacyjny nie musi ponosić kosztów związanych ze skierowaniem wniosku o egzekucję, w tym zakresie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Należy zwrócić uwagę, że od 31 maja 2017 r. obowiązuje znowelizowany przepis art. 209 Kodeksu karnego przewidujący odpowiedzialność karną za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego. Więcej można przeczytać na ten temat w tym miejscu.

Rozwód i separacja – czym to się różni?

Drodzy Czytelnicy, nie tylko prawem własności intelektualnej człowiek żyje, w związku z tym w dzisiejszym wpisie kilka słów o różnicach między rozwodem a separacją.

Mam nadzieję, że ta forma przekazu jest czytelna.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

 

 

Na co uważać, aby nie dać się nabrać …

Drodzy Czytelnicy, bycie przedsiębiorcą, prowadzenie działalności gospodarczej i wykonywanie zawodu radcy prawnego przyniosło mi wiele przykładów, w których łatwo można dać się nabrać innym podmiotom w ważnych dla nas sprawach. A to jakieś pisemko, a to jakiś wpis do rejestru, a to prośba o wyrażenie na coś zgody co jest bardzo niezbędne dla „czegoś, gdzieśtam, kiedyśtam” 🙂 Ale wcale nie musi tak być!

Należy zwracać uwagę na korespondencję, która jest do nas kierowana. Dla przykładu chociażby faktury za ochronę znaku towarowego, czy związane z przedłużeniem prawa ochronnego na znak towarowy, czy to jeszcze pisma nakazujące zapłaty, aby np. prawo ochronne nie wygasło. Pisma te nie mają pokrycia w rzeczywistości.

Po pierwsze Urząd Patentowy nie przypomina o upływającym upływie ochrony (o tym możesz przeczytać tutaj), a jedynie złożenie wniosku o przedłużenie ochrony do Urzędu Patentowego wraz z odpowiednią opłatą pozwala na wydanie decyzji w przedmiocie  przedłużenia ochrony przez ten urząd. Po drugie Urząd Patentowy prowadzi w zakresie znaków towarowych tylko jeden rejestr i jest jedynym urzędem właściwych dla ochrony znaków towarowych w systemie krajowym. Nie ma innych rejestrów znaków towarowych, które świadczą o przyznanej ochronie znaku towarowego przez Urząd Patentowy. Po trzecie uiszczanie opłat na rzecz UPRP też wygląda inaczej, znajduje przede wszystkim potwierdzenie w przepisach ustawy Prawo własności przemysłowej oraz rozporządzenia określającego wysokość opłat.

Urząd Patentowy RP ponadto informuje o wprowadzających w błąd wezwaniami do zapłaty lub fakturami. Polecam wnikliwą lekturę tej informacji:

https://uprp.pl/ostrzezenie-przed-wprowadzajacymi-w-blad-wezwaniami-do-zaplaty-lub-fakturami/Lead51,795,1375,7,index,pl,text/

Kolejnym przykładem wprowadzających w błąd wezwań są pisma otrzymywane z rejestrów, które nazwą łudząco przypominającą Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej. Też takie pismo kiedyś dostałam i naprawdę zdziwiłam się, że ktoś pomyślał, że dam się na to nabrać 🙂 ale wiem, że rejestracja w CEIDG nie podlega opłatom. Czytelniku, możesz przeczytać o tym tutaj:

https://prod.ceidg.gov.pl/CEIDG.CMS.ENGINE/?D;614aca08-355a-472a-9408-0737e36cda31 

Poza tym nierzadko można spotkać się z rozmowami telefonicznymi z nieznanych numerów, w których na różne pytania trzeba od razu odpowiadać „tak” (np. typowe „czy pan/pani mnie słyszy”), czasami oznacza to w efekcie udzielenie zgody na coś czego w rzeczywistości nie chcemy. Do tego jakieś maile wysyłane rzekomo z jakiegoś urzędu, w których adresaci proszeni są o podanie danych osobowych, czy też maile z Poczty Polskiej o nadawanej do nas przesyłce, co do której wiemy, że wcale jej nie zamawialiśmy. Poczta Polska ostrzega o pewnych zagrożeniach związanych z:

Jak uchronić się przed różnego rodzaju nielegalnymi działaniami? Trzeba być przede wszystkim uważnym, a w razie niewiedzy, czy wątpliwości zapytać. W końcu kto pyta, nie błądzi. Czasami błądzenie może wiele kosztować, warto więc wiedzieć więcej o prawie. Ponadto, to że zostało się wprowadzonym w błąd nie oznacza, że nie można z tym nic zrobić. Można czasami wiele, a nawet trzeba.